Rollo Tomassi poleca

XXII lubelskie Konfrontacje Teatralne, dzień czwarty . Joel Pommerat versus Leonard Cohen versus Łukasz Witt- Michałowski: „Ponowne zjednoczenie Korei”. Czyli o tym, co i kogo mylimy z Miłością, kiedy i dla-czemu przegapiamy ją na własne życzenie oraz czym Ona tak naprawdę dla nas Ludzi jest…? Zupełnie na koniec o lubelskiej krytyczce, którą siódemka aktorów „rozbiła na bozony Hicksa” (po tysiąckroć warto było)! Często się zdarza tak, że na jakiś spektakl czekamy; bywa, że długo i niestety z rozczarowującym efektem. Czasem jednak to dana premiera „ czeka na nas”:  terminy się nie zgrały, coś wypadło, albo zwyczajnie Absolut uznał, że winniśmy „zgłosić nieprzygotowanie w szkole Życia” i chwilowo odstawić się do duchowego pod-kurowania. To ostatnio przydarzyło się właśnie niżej podpisanej w marcu tego roku. Zadzwonił telefon, padło nazwisko Joël Pommerat, tytuł „Ponowne zjednoczenie Korei”, nazwa Scena InVitro i termin Międzynarodowego Dnia Teatru. Poniew...

XXII lubelskie Konfrontacje Teatralne, dzień trzeci.  Ray Bradbury - "literacki ojciec" najbardziej przerażającej i upiornej dystopii świata.  Oraz Francois Truffaut, który trzynaście lat później przełożył „Fahrenheit 451” na język kina.  N ajpierw były Słowa… Dla 33 letniego Raya Douglasa Bradbury (scenarzysty,uznanego już pisarza S-F, nowelisty) rok 1953 był niewątpliwie przełomowy. Sześć lat od debiutu, w dorobku cztery ważne książki * , 8 scenariuszy * , właśnie ruszył do dramatyzowania „Moby Dicka” na zamówienie Johna Houstona * …  Październik 1953, początkujące nowojorskie wydawnictwo Ballantines Books wydało właśnie piątą jego książkę. Na okładce ktoś na kształt współczesnego Don Quichote w stroju całkowicie z … kartek, palący się.  Enigmatyczny tytuł, wprost krzyczący czernią i czerwienią - „Fahrenheit 451”. Rozwiązaniem stało się motto: „ 451 stopni Fahrenheita to temperatura, w której papier zaczyna się tlić i palić.” Lecz st...

XXII lubelskie Konfrontacje Teatralne, dzień drugi. Aldous Huxley by George Lucas.   „ THX 1138 ” - wizja przyszłości chłodna, przerażająca i bezduszna. Pośrodku tego dwoje ludzi, którzy w stale inwigilowanym elektroniczno- chemiczno- biologicznym Piekle starają się zachować resztki siebie, uczuć i człowieczeństwa... W roku 1966 George Walton Lucas Jr. obronił bachelor degree na wydziale reżysersko-operatorskim University of Southern California w Los Angeles; był wychowankiem nie byle kogo, bo samego Haskella Wexler!  Od początku miał „szczęście i rękę do ludzi”: opiekunem jego roku na studiach doktoranckich był John Millius, przyszły reżyser i wielki admirator kina Akiro Kurosawy. Po drodze sąsiad niejakiego Dana Nachtsheim, takoż studenta wydziału filmowego USC, zaciekłego maniaka kina eksperymentalnego i wszelkich elektronicznych nowinek (przypominam, California Anno Domini 1966!). Dołączył do nich obdarzony niesamowitą wyobraźnią scenarzysta i fan powieści ...

XXII lubelskie Konfrontacje Teatralne, dzień drugi/ trzeci. Benjamin Verdonck - lalkarz – performer, twórca najniezwyklejszego teatrzyku lalkowego świata! Wysoki, chudy blondyn, z dziecięco – ciepłym uśmiechem. Duże błękitne oczy spoglądają na widzów niewinnie, zapraszająco, troszkę nieśmiało. Jakby zdawały się mówić: „ Zatrzymajcie się, zapraszam Was do mojego małego, niecodziennego teatralnego świata. Chcę Wam opowiedzieć historię – taka, która dzieje się gdzieś obok nas, może nawet tuż za rogiem… Dacie się skusić?” 45 -letni Antwerpczyk Benjamin Verdonck: performer, pisarz, lalkarz, absolwent Royal Flemish Conservatory na wydziale sztuk performatywnych. Obdarzony niesamowitym humorem, vis poetica, delikatnością i taktem, z łatwością nawiązuje kontakt z widzami. Ciekawy ludzi, otwarty na świat, często krytyczny wobec otaczającej rzeczywistości. Jednak zawsze jego przedstawienia są skupione na Człowieku, jego emocjach, empatii, relacjach z rodziną, otoczeniem, rzeczywistoś...

XXII lubelskie Konfrontacje Teatralne, dzień pierwszy. George Orwell versus Tarik Saleh: Wielki Brat już nie musi patrzeć… Teraz ma od tego maleńkie szpiegujące nanobooty! „ Metropia” w reżyserii Tarika Saleh; na podstawie scenariusza Fredrika Edin, Stiga Larsson orazTarika Saleh.   Animacja tyleż nowatorska co niecodzienna. Piękna i odrażająco mroczna jednocześnie. Porażająca wizją i pełna skumulowanego optymizmu. Ważna, intrygująca, prowokująca do dyskusji, poważnego namysłu nad nami samymi, prywatnością,  liczbą gróźb i niebezpieczeństw świata WszechSieci... Czarna wizja Europy roku 2024… Pod koniec tysiąclecia zabrakło surowców naturalnych. Od dawna przeludniona Matka Europa zaczęła się dusić: bezrobocie, hiperinflacja, bezdomność, emigranci . Nagle, jak Biały Królik z Kapelusza, pojawił się Ivan Bahn – szef korporacji TREXX-, połączył w jedną giga-sieć wszystkie europejskie linie metra, tworząc Metropię czyli paneuropejskie Metro. „ (…) Kiedy pod...